Een verre rit door hectisch verkeer om dan in de idyllische St. Andriesabdij in Zevenkerken bij Brugge aan te komen. Een verademing als je uit de wagen stapt. De rust inademen. De scherming dwaalt reeds tussen de bomen. Ik verwelkom haar als een oude bekende. Philippe en Sammy zijn er al en we gaan samen op zoek naar een even idyllisch restaurant. Dat lijkt gemakkelijk gedacht dan gevonden. Maar dan toch een brasserie op een rond punt. Het kan romantischer maar niet eigentijdser. Lekker gezeten, oef, met goesting naar de kaart kijkend, hmm… We bestellen, babbelen en plannen voor Magma, … regionale ondersteuning, taal geven, menselijke ontmoetingen …..enz.
Alles is en moet vrijwillig, want Magma is nieuw, Magma steunt op onze eigen persoonlijke inspanning. Die van ons en die van elke celkern, die van ieder die er mee instapt. Een eigentijdse beweging? Neen, natuurlijk niet. We gooien resoluut het roer om, tegen de trends in! De return ligt in de transformatieve kracht die je ervaart, het stuwende vormende veld.
Tegen beter weten in eet ik ‘scampi’s met lookboter’. Lekker. Ik zit al in de week van de smaak. In elke krant staat dat het als één van tips die een duur betaald consultantsbureau aan minister Fientje gaf. “Eet geen look voor je moet spreken of solliciteren “… En ze hadden gelijk. Een goede tip! Mij valt het niet zo op, maar Sonia, mijn vrouw ruikt twee avonden later nog look. Sorry mensen van Brugge!
Maar het was een stuwende avond. Olivia die de dag nadien les ‘intuitieve ontwikkeling’ gaf in dezelfde zaal sprak over het ervaren van de ‘ondersteunende kracht van de aarde’. Dat is de echte return. Samen kunnen zingen – vibreren met de aarde en een beetje mee ‘Gaia’ worden!