Een prachtige dag vandaag, de eerste van de herfst. ‘Dag herfst’ knikt de zon. Haar stralen verwarmen mijn rug. De bomen twijfelen, maar wisselen toch stilaan hun zomertooi. De wingerd kleurt zijn bladeren rood. ’t Is stil. Ik kraak de okkernoot. Krakend doorbreek ik de stilte met goesting en smaak. Een noot kan sappig zijn.
Goesting dus, daar hadden we het ooit over op één van onze MAGMA-samenkomsten.
Goesting om te ont-moeten, goesting om te delen. We willen geen wereldverbeteraars zijn, maar met goesting leven. Ik heb goesting om te danken. Daarvoor dienen rituelen. Ik beslis mijn eigen kleine herfstritueel te doen. Ik dank de boom, de zon, de aarde, het water in het sappige fruit. Ik buig voor de natuurwezens. Ik dank Gaia voor de noot en mijn vrouw omdat ze aan de notenkraker bracht.
MAGMA gaat over incarneren, met volle goesting leven. Je (eigen) plaats innemen, je missie opnemen. Je taak in het levende netwerk van de aarde om mee te stromen.
Dag herfst knik ik enthousiast. Ik kraak met goesting de volgende noot!
Jos Pauwels